صنعت آهنگری پس صدها سال قدامت در شهر مزارشریف رو به رکود است.

صنعت تولید سامان آلات آهنگری در شهرمزارشریف از سال ها قبل زبانزد خاص و عام در سطح کشور می باشد، که اکثر تولیدکنندگان این سامان آلات این شغل را از پدران شان به ارث برده اند.

اما صنعت آهنگری با پیشرفت علم، جای خود را به تکنولوژی داده است ولی از سوی دیگر واردات ابزار و سامات آلات آهنی ساخته شده از چین و پاکستان بقای آهنگری را تهدید کرده است.

آهنگرانی که در بلخ  بیل، کلنگ، داس، تبر، تیشه، اره، زنجیر، دیگ و سایر ابزار آهنی را می‌سازند، وارد شدن سامان آلات آهنگری را از کشورهای بیرونی یگانه عاملی از بین رفتن و بی اهمیتی تولیدات شان می دانند.

حاجی سیف الدین 75 ساله که این شغل را از پدر به ارث برده است و دستانش در این مدت با آتش کوره‌ی آهنگری رشد کرده، می گوید: " در این روزها با واردات ابزار ساخته شده چینایی و پاکستانی در بازارهای مزارشریف، مردم کمتر علاقمند خرید تولیدات داخلی اند."

حاجی سیف الدین می افزاید: روزگاری که در بازار فقط تولیدات داخلی فروخته می شد، هر شام با پول هنگفتی بسوی خانه می رفت و با استفاده از این شغل توانسته است خانه و موتر بخرد و پسرانش را داماد سازد.

این تولید کنندگان می گویند اموال که از کشورهای چین و پاکستان وارد می گردند یکبار مصرف می باشد و بزودی فرسوده می گردند،اما تولیدات داخلی آنها می‌توانند بیش از دو یا سه سال مقاومت کنند.

محمد ناصر یکتن دیگر از این آهنگران می‌گوید 36 سال می شود که به این شغل مصروف است و قبلاً تمام وسایل آهنگری را خودش تولید می نمود، اما از روزی که این وسایل از کشورهای دیگر وارد می گردد؛ او فقط وسایل فرسوده را مصرف کنندگان برایش می‌آورند، ترمیم می کند.

اما در این حال شماری از این تولیدگان وضعیت بازار را نسبت به سال گذشته بهتر می دانند و می گویند که بارندگی های امسال باعث گردیده است تا کشاورزان تولیدات آنها را از جمله، بیل، کلنگ و تبر را خوبتر بخرند و وضعیت بازار رو به بهبود برود.

این تولیدکنندگان حکومت را نسبت به بی توجهی در رونق دادن صنعت آهنگری متهم نموده می گویند که برای بهبود تولیدات داخلی و صنعت آهنگری حکومت هیچگونه توجهی ندارد و تاجران نیز تولیدات کشورهای بیرونی را با کیفیت پایین و قیمت ارزان وارد می کنند تا مصرف کنندگان کمتر به تولیدات آن ها توجه داشته باشند.

در مزارشریف یک منطقه بنام راسته آهنگری وجود دارد و حدود یک هزارتن از شهروندان این شهر مصروف کار دراین پیشه می باشند.

آنها هشدار می دهند که اگر دولت جلو وارداتی اجناس بی کیفیت خارجی را نگرد این صنعت بکلی نابود خواهد شد.

اما خانم گلالی هوتک ریس کار و امور اجتماعی ولایت بلخ می گوید نظر به قانون بازار که در افغانستان وجود دارد دولت نمی تواند که جلو وارداتی سکتور خصوصی را بگیرد .

اما او نیز نسبت به بیکار شدن تعداد زیاد از این صنعت کاران نگران است.